Kekancan

Dening: Armin Retno Vitasari

Wiwit cilik
Bebarengan anggone dolanan
Nalika bubar sekolah
Wis padha kumpul
            Kanca ana nalika seneng
            Lan uga ana nalika susah
            Kabeh kadadeyan dilewati bebarengan
            Kanthi rasa ikhlas
Kekancan ndadekake
Rumaketing tali paseduluran
Wiwit saka cilik
Nganti tekan seprene
Kanca terus ana
Kanggo semangating urip

Embun ing Wayah Esuk

Dening : Armin Retno Vitasari

Kabut sing nutupi kahanan wayah esuk

Katon putih ning sawangan

Wit-witan katon samar-samar kasawang mata

Gegodhongan padha teles

Amarga kena tetesane embun

            Wayah esuk kang gawe bungah

            Kagawa marang endahing kahanan njaba

            Kabut sing tumetes ana ing sajroning pipi

            Dadi sumringahe ati iki

Wit-witan

Dening : Armin Retno Vitasari

Katon ing sawangan saka mata

Jejer-jejer ngrembuyung

Kanginan dadi edum kahanane

Maneka warna manfaat sing bisa dijupuk

            Godhong-godhong dadi kancane

            Nalika angin teka

            Swara-swara gemrisik padha muni

            Nadhakake asri kahanan ing sakupenge wit-witan

Prau Cilik

Dening : Armin Retno Vitasari

Alembak-lembak banyu ning segara

Kepontang panting gedhene ombak

Namung bilah kayu sing nglakokake

Alon lakune ana tengah segara

            Nalika wis tekan tengah segara

            Wujude ora katon maneh

            Kagawa karo banyu segara

            Sing katon jembar nalika disawang mata

Krikil-krikil Panas

Dening : Armin Retno Vitasari

Sorotaning surya saya gawe panas ing awak

Sing ana bumi iki kena panase surya

Nalika mlaku ana ing sajroning krikil

Sikil krasa lara lan panas ing tlapakan

            Krikil iki ora bakal lena

            Umpama duwe tutuk

            Bakal mbengok kelaran

            Awakku kapanasan ...

            Awakku aboh kabeh ...

            Aku dadi pidakane wong-wong liwat

            Nanging krikil iki ora bisa ngomong

            Namung bisa meneng nyawang apa sing bakal kliwat